Τι να πεις.... "Έγινε η απώλεια συνήθεια μας κι ο έρωτας μια άρρωστη κραυγή " .


Με στεναχωρεί πολύ. Και ειδικά όταν βλέπω και ανθρώπους που νοιάζομαι να έχουν μπει σε αυτό το λούκι, με πειράζει. Ποιοι είμαστε εμείς να κρίνουμε θα μου πεις; Δεν ξέρω ρε γαμώτο, αυτό νιώθω, αυτό βγαίνει, αυτό λέω. Πολύ δυσωδία ρε γαμώτο γύρω μας. Πως αντέχει ο κόσμος και δεν δίνει δεκάρα για την σαπίλα και την καγκουροπαρακμή; Παρά μόνο ξυπνάνε μια μέρα στα 45 και αναρωτιούνται τι έγινε;



''Ζητάω βοήθεια από ανήμπορα χέρια που ριγούν στην αγάπη και στον τρόμο
 πήρες λάθος τον δικό μου δρόμο και ψάχνεις το φώς μου σε σβησμένα αστέρια.
Η απουσία σου μ' εξουθενώνει και δεν μπορώ να συνηθίσω
νοιώθω να προχωράω μπροστά μα πάντα φθάνω πίσω κι αυτή η αλήθεια με σκοτώνει.
Σβήνω τα ίχνη απ' τα ψέμματά μας παραπατάω στη σιωπή
έγινε η απώλεια συνήθειά μας κι ο έρωτας μια άρρωστη κραυγή''.

Πολλή μοναξιά σήμερα. Πολύ αποξένωση, ανωριμότητα, αναποφασιστικότητα. Χαμένα ήθη, χαμένα ιδανικά. Και η τηλεόραση να καταστρέφει τα μυαλά του κόσμου....
ΔΕΙΤΕ ΤΑ 2 VIDEO....









Share on Google Plus

About THE FUN BANK

This is a short description in the author block about the author. You edit it by entering text in the "Biographical Info" field in the user admin panel.
    Blogger Comment
    Facebook Comment

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

- Προσπαθήστε να γράφετε με Ελληνικούς χαρακτήρες!
- Μη προσβάλλετε τη Σελίδα με άσχετα για το περιεχόμενο σχόλια!
- Μη κατευθύνετε τα σχόλια στις δικές σας Σελίδες!(Δε σημαίνει πως χρειάζεται να γράφετε ανώνυμα, εκτός αν υπάρχει κάποιος λόγος)
- Ο κάθε αναγνώστης σχολιαστής έχει την απόλυτη ευθύνη για αυτά που γράφει.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...